خانه
گاما

درسنامه آموزشی علوم و فنون ادبی (2) کلاس یازدهم رشته انسانی و معارف

درس 6: مجاز

بازدید65/9 K
تاریخ بروزرسانی1400/12/7

در بیت:

برآشفت ایران و برخاست گرد

همی هر کسی کرد ساز نبرد

فردوسی

واژهٔ «ایران» در معنایی غیر از معنای خودش به‌کار رفته است. ایران، معنایی حقیقی دارد که همان مفهوم «کشور ایران»، وطن و محل زندگی ما است؛ امّا در این بیت معنای واقعی کشورمان ایران مورد نظر نیست؛ بلکه معنایی دیگر یعنی «سپاه یا مردم ایران» مورد نظر شاعر بوده است.

مجاز، کاربرد واژه، در  غیر حقیقی آن است. کاربرد کلمات در معنای مجازی در زبان محاوره و گفت‌وگوی روزانه بسیار است. وقتی می‌گوییم: «حوض بزرگ است»، «حوض» در معنای اصلی خود به کار رفته است؛ اما هنگامی که می‌گوییم: «حوض یخ زد»، منظور آب حوض است؛ به‌عبارت دیگر، واژهٔ حوض را که معنایی حقیقی یا اصلی دارد، به‌کار برده و آب را که معنای غیرحقیقی آن است، اراده کرده‌ایم.

البته دریافت معنی غیرحقیقی واژه بر اساس «علاقه یا پیوند» بین آن معنا با معنای حقیقی به ذهن می‌آید و همچنین لازم است «قرینه‌ای» در کلام باشد تا معنای غیر حقیقی (مجازی) دریافت شود. علاقه، رابطه و پیوندی است که میان معنای حقیقی و غیرحقیقی یک واژه وجود دارد و قرینه، نشانه‌ای در کلام است که ذهن خواننده را از معنای حقیقی دور می‌سازد و به‌سوی معنای غیرحقیقی آن سوق می‌دهد.

در جمله‌ٔ بالا، «حوض» در معنای «آب» به‌کار رفته و «یخ زدن» قرینه‌ای است که ما را از معنای اصلی آن دور می‌کند. بین «حوض» و «آب حوض» نیز علاقه و پیوندی هست که حوض را گفته‌ایم و آب حوض را اراده کرده‌ایم.

وقتی می‌گوییم: ماه، دشت لاله‌ها را روشن کرده بود، منظور از ماه، نور ماه است که قرینهٔ «روشن کردن» ما را از معنای حقیقی ماه به مفهوم غیر حقیقی یعنی نور ماه کشانده است. همچنین بین ماه و نور ماه نیز علاقه و پیوندی هست که ما را از لفظ ماه به نور ماه رهنمون می‌سازد.

در مثال: جهان خوردم و کارها راندم.

بیهقی

جهان در معنای اصلی خود نیست و نعمت‌های جهان منظور است که این کاربرد را از قرینهٔ «خوردن» متوجّه می‌شویم. بین واژهٔ جهان و نعمت‌های جهان نیز پیوند وجود دارد.

همچنین در بیت زیر واژهٔ «بیت» کاربرد مجازی دارد:

به یاد روی شیرین بیت می‌گفت

چو آتش تیشه می‌زد، کوه می‌سفت

نظامی

معنای حقیقی یا اصلی: کوچک‌ترین واحد کلام موزون و شاعرانه
معنای غیرحقیقی: سخن شاعرانه.

چنین کاربردهایی را در سخن شاعرانه و نیز کلام عادی بسیار سراغ داریم، زبان فارسی به‌طور گسترده از معانی مجازی در ادای مقاصد خویش بهره می‌گیرد.

در بیت زیر سه واژه در معنای غیرحقیقی یا مجازی به کار رفته‌اند:

خروشی برآمد ز دشت و ز شهر

غم آمد جهان را از آن کار بهر

فردوسی

واژه معنای حقیقی (اصلی) معنای مجازی (غیرحقیقی)
دشت صحرا مردم حاضر در دشت
شهر نام مکان زندگی مردم ساکن در شهر
جهان دنیا مردم جهان

در معنای مجازی، گاهی نیز واژه‌ای را به کمک علاقهٔ شباهت، به جای واژهٔ دیگر به‌کار می‌برند؛ برای مثال، به‌جای چشم، به‌دلیل شباهت آن با گل نرگس، می‌گویند. نرگس؛ یعنی واژه‌ای را به‌دلیل شباهت به‌جای واژه‌ای دیگر به کار می‌گیرند؛ این‌گونه کاربرد مجاز، مهم‌ترین نوع مجاز است:

از من غم زده دل می‌طلبد غمزه‌ٔ دوست

دوستان دلبر ما نرگس گویا دارد

وفایی

معنای حقیقی نرگس، گلی با گلبرگ‌های سفید و معنای غیر حقیقی آن «چشم» می‌باشد.

خود ارزیابی (صفحه 53 تا 54 کتاب درسی)

 

1- معنای حقیقی و مجازی را در واژه‌های مشخص شده بررسی کنید:

الف)

درخت تو گر بار دانش بگیرد

به زیرآوری چرخ نیلوفری را

ناصر خسرو

معنای نهاد: وسیله‌ای که می‌چرخد.
معنای نانهاد: آسمان، روزگار

ب)

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی

چه خیال ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

سعدی

معنای نهاده: تندامی از بدن
معنای نانهاده: قصد و اندیشه (زیرا سر جایگاه اندیشه و اراده است).

پ)

سینه خواهم شرحه شرحه از فراق

تا بگویم شرح درد اشتیاق

مولوی

معنای نهاده: اندامی از بدن
معنای نانهاده: قلب (زیرا قلب در سینه جای دارد).

2- در سروده‌های زیر مجاز را مشخّص کنید:

الف) فردا که آن شهر خاموش / در حلقه‌ی شهربندان دشمن / از خواب دوشینه برخاست / دیدند / زان مرغ فریاد و آتش / خاکستری سرد برخاست

شفیعی کدکنی

فردا: مجاز از آینده
شهر: مجاز از مردم شهر
مرغ: مجاز از پرنده

ب) فریشتگان سنگ به وی می‌زدند که خاکی و آبی را چه رسد که حدیث کند؟

رشیدالدین میبدی

خاکی و آبی: مجاز از انسان
نکته: خاکی و آبی، مجاز از تمامی موجودات زنده است؛ اما در این جمله فقط مجاز از انسان است که در اصل از آب و خاک (گِل) آفریده شده است.

پ)

چرا چون لاله خونین دل نباشم

که با ما نرگس او سر گران کرد

حافظ

نرگس: مجاز از چشم

ت)

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی

تو از این چه سود داری که نمی‌کنی مدارا

حافظ

عالمی: مجاز از مردم عالم

ث)

برو ای گدای مسکین در خانه‌ی علی زن

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

شهریار

نگین: محاز از انگشتری

3- در بیت زیر مجاز و قرینه را مشخّص نمایید:

دست فلک ز کارم وقتی گره گشاید

کز یک دگر گشایی زلف گره گشا را

فروغی بسطامی

دست: مجاز از انگشتان دست است.
قرینه: گره‌گشای

4- بیت زیر را از نظر فکری و ادبی بررسی نمایید:

سپید شد چو درخت شکوفه‌دار سرم

وز این درخت همین میوه‌ٔ غم است برم

جامی

ویژگی فکری: غم‌گرایی و شکایت از زمانه بارزترین ویژگی فکری بیت است که آن را در حیطهٔ سبک عراقی قرار می‌دهد.
ویژگی ادبی: کاربرد تشبیه و بهره‌گیری از آرایهٔ مجاز
مجاز: سر مجاز از موی سر است به قرینه‌ٔ سپید شدن.
تشبیهات: سرم چو درخت شکوفه‌دار سپید شد/ میوه‌ی غم: غم به میوه تشبیه شده است.

5- وزن واژهٔ بیت زیر را مشخّص کنید:

بضاعت نیاوردم الّا امید

خدایا ز عفوم مکن ناامید

سعدی

فعولن - فعولن - فعولن - فعل.

درس 6: مجاز